We zijn veel vrijer dan dat we denken en we kunnen elkaar helpen om ons vrijer en daardoor ook verantwoordelijker te voelen. Vergeet nooit: vrijheid is -ook binnen het werkleven- het hoogste goed

Ik zag laatst een koddig filmpje op youtube van een grote zwerm roze flamingo’s die heel dicht tegen elkaar aan liepen. Het was alsof ze met z’n allen één groot lichaam hadden en samen, heel synchroon met duizenden dunne pootjes kleine pasjes zetten in een richting die ontstond in de beweging zelf. Hun kopjes draaiden heel snel in alle richtingen. Links, rechts, links rechts, links rechts…Het leek wel alsof hun koers bepaald werd door hoe ze elkaar aanvoelden en hoe ze samen continu de omgeving scanden om te weten wat een veilige en aantrekkelijke richting was om uit te lopen. 

 

Stilzitten is de nieuwe ziekte van onze tijd. We komen letterlijk  niet meer in beweging. En toch zijn we in de eerste plaats fysieke wezens die voortdurend veranderen en in beweging zijn. Een directielid van een organisatie verwonderde er zich over dat jonge kaderleden in hun vakanties  avontuurlijke reizen maken en als lefgozers vreemde oorden verkennen. Maar als ze op het werk zijn, dan vallen ze stil, lopen ze mooi in de pas en van dat lef dat ze hadden in hun vakantie is maar weinig meer te zien.